Dag 343 - Mijn Job is mijn Leven

Het is verleidelijk om, wanneer men een baan heeft, zich te gaan definieren aan de hand van deze baan. Indien men dit toelaat, kan een baan een entiteit worden die het leven van een persoon volledig overneemt op emotioneel en mentaal vlak. De persoon wordt de baan.

In onze maatschappij wordt hier door de werkgevers ook op ingespeeld. Men tracht een zekere trots op te wekken bij de werknemers in verband met hun functie in het bedrijf, als zijnde een zekere prestatie en een teken van succes.

Op die manier ontstaat de verleiding om zich te gaan definieren aan de hand van de baan die men heeft, omdat het success dat bereikt werd op professioneel vlak dan ook weerspiegeld op het gehele leven van de persoon.

Zelfvergeving:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccept
eerd mezelf te definieren ahv mijn baan en wanneer ik niet op het werk ben ook innerlijke dialogen te voeren die betrekking hebben op mijn collega's en het werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd geen acht te slaan op mijn ademhaling wanneer ik werk, ipv me te realiseren dat de zelf-beweging van het in- en uitademen mezelf een fysiek anker geeft waarmee ik zelf mijn tempo kan bepalen en ik mezelf kan vertragen ten aanzien van de 'snelheid' die uit de omgeving op me afkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf reeds in de toekomst te projecteren in gedachten wanneer ik 's morgens opsta, in plaats van mezelf hier te brengen in en als mijn fysieke lichaam door op een kalme manier in en uit te ademen en de focus te brengen in en als mijn lichaam en de praktische handelingen die ik 's morgens dien te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd van het werk 'een entiteit' te hebben gemaakt die 'mijn leven beheerst', ipv me te realiseren dat dit het resultaat is van een keuze die ik maak en dat ik kan beslissen om de focus te leggen op het ondersteunen van mezelf in mijn proces ongeacht of ik op mijn werk ben of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd 'mezelf te verliezen' op het werk en 'overleven' als een excuus te gebruiken om op een onbewuste manier in allerlei persoonlijkheden te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd reactief te zijn op het werk en daarom automatische persoonlijkheden te activeren ipv mezelf in adem te bewegen en te ageren vanuit zelf-expressie als wie ik werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd bang te zijn van bepaalde mensen omdat ik geloof dat ik niet met hen kan omgaan zonder bepaalde persoonlijkheden te activeren, ipv mezelf te vertrouwen en in te zien dat ik met elke persoon kan omgaan eenvoudig door hier te zijn en te ademen en mezelf uit te drukken in zelf expressie in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken en geloven dat het niet mogelijk is om kalm te zijn/blijven bij de uitvoereing van mijn werk omwille van de druk die gelegd wordt op het behalen van bepaalde resultaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een opgepepte persoonlijkheid te hebben gecreeerd, als een manier om mij aan te passen aan mijn omgeving en om de indruk te wekken dat ik heel hard werk en ik mijn uiterste best doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd niet inzien dat ik hetzelfde werk ook kan verrichten door innerlijk kalm te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken en geloven dat stress me helpt om sneller te werken, in plaats van me te realiseren dat ik op deze manier alleen meer fouten maak die daarna gecorrigeerd moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd sneller willen werken dan realistisch mogelijk is - ipv me te realiseren dat als ik werk in adem, mijn focus het meest intens zal zijn en ik op die manier feitelijk het snelst werk en ik geen fouten maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd stress te creeren omdat ik geloof dat er niet genoeg tijd is om alles te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd reeds een oordeel te vellen dat het onmogelijk zal zijn een om een bepaald aantal taken vandaag te volbrengen en op basis daarvan reeds angst te creeren, ipv me te realiseren dat ik door dit oordeel en deze perceptie de mogelijheid reeds saboteer om in één dag deze taken te volbrengen im kalmte en focus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf reeds overwelmd te voelen wanneer meerdere taken op ma afkomen en in feite te panikeren, ipv mezelf hier te houden en me te realiseren dat ik elke taak slechts kan volbrengen door mezelf te bewegen in adem, in kalmte en absolute focus.

Woorden om te leven: Geduld, ademhaling, kalmte, focus.

Voor meer informatie over zelf-vergeving, zie: http://www.desteni.org
Voor een cursus met gratis begeleiding, zie: http://lite.desteniiprocess.com

Dag 329 - Wanneer Trots in de weg staat om Bij te Leren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd niet willen luisteren naar het voorstel dat F doet ivm het gebruik van een correcte uitdrukking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd F te veroordelen als nietgoed genoeg en haar input de veroordelen als waardeloos en nutteloos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd automatich de input van F diskwalificeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd veronderstellingen te maken ivm wat F voorstelde: dat het niet goed genoeg wat of niet elegant en op basis daarvan haar voorstel niet eens ernstig te nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd onmiddellijk denken: dat is geen goed idee en onmiddellijk te denken dat ik een beter idee heb, ofschoon zij beter Engels spreekt dan ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken dat ik een expert ben in de Engelse taal.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd me beledigd te voelen door hetgeen F voorstelt, omdat ik geloof dat het van te laag niveau is en te gemakkelijk.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd aan F willen bewijzen dat ik ook goed Engels kan en een ‘beter alternatief’ naar voren willen schuiven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd niet van F willen leren omdat ik met haar in competitie ga en onmiddellijk defensief wordt en wil bewijzen dat ik ook mijn waarde heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd erkenning willen krijgen van F in plaats van te overwegen dat ik misschien iets van haar kan leren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd bang te zijn in het moment dat F me erop wijst dat ik een uitdrukking verkeerd gebruik, in angst dat het tegen mij gebruikt zal worden in superioriteit – ipv me te realiseren dat ik deze projectie zelf creëer en dat ik mezelf veroordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd van mezelf denk dat ik perfect ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd het feit dat ik nog veel kan leren te zien als een zwakheid die ik moet verbergen.

ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een vorm van trots in mezelf te willen in stand houden waarin ik denk ‘dat ik goed genoeg ben’ en dat wat ik doe ‘goed genoeg is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd constructieve feedback persoonlijk te nemen en te zien al een aanval op mijn persoon.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd niet inzien dat deze trots in feite destructief is en compleet irrationeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken en geloven ‘dat ik genoeg weet’ en dat ik wel weet hoe het allemaal in mekaar zit’ in feite om te verbergen dat ik ergens weet dat ik feitelijk niets weet en me onzeker voel over mezelf en de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd over mezelf oordelen als ‘gefaald’ als ik iets niet ten volle beheers.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf veroordelen als zijnde ‘belachelijk’ als ik iets niet ten volle beheers.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf te veroordelen als ‘minderwaardig’ wanneer ik iets nog niet ten volle beheers en fouten maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd niet kunnen verdragen wanneer ik fouten maak en ook geen geduld te hebben met mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een beeld van mezelf willen projecteren als ‘perfect’ en te panikeren wanneer ik denk dat ik fouten maak die voor anderen zichtbaar zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken dat F over mij oordeelt als belachelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd koppig zijn wanneer het aankomt op ‘leren van anderen’ en te geloven dat ik het zelf ook wel kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd denken dat ik ‘mezelf’ en ‘mijn trots’ koste wat koste moet beschermen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd feedback te zien als ‘een aanval op mijn trots’ en diegene die feedback geeft te demoniseren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd alles zo perfect mogelijk willen doen zodat ik geen commentaar krijg – want wanneer ik commentaar krijg neem ik het persoonlijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd me gedemoraliseerd te voelen wanneer ik commentaar krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd paranoide zijn wanneer anderen mij feedback of commentaar geven en denken dat ze erop uit zijn mij te ‘verminderen’ of mij te ‘invalideren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd bang zijn voor de mogelijkheid dat iemand me zou vertellen dat ik iets beter zou kunnen doen dan hoe ik het gedaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn waarde te halen uit het krijgen van lofprijzingen ivm dat ik iets goed gedaan heb of correct uitgevoerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd te leven als een slaaf die achter een beloning aanloopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd aanprijzingen op te zoeken ipv in mezelf de eigenwaarde te zien van wie ik ben in elk moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde te hebben gebaseerd op de lofprijzingen die ik in het verleden heb gekregen en waarop ik mijn persoonlijkheid gebouwd heb als ‘datgene waar ik goed in ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd te leven voor lofprijzingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd te leven op een manier zodanig ik later hopelijk lofprijzingen zal bekomen.

Ik realiseer me en begrijp dat ik met mezelf kan overleggen en inschatten wanneer ik iets kan bijleren en ik realiseer me en begrijp dat het absurd is bang te zijn voor de mogelijkheid dat ik iets moet/kan bijleren van iemand anders.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mij beledigd te voelen wanneer iemand mij feedback geeft of mij commentaar geeft – waarin ik het 100% persoonlijk neem – ipv mij te realiseren dat het niets met ‘ik’ te maken heeft of met ‘wat ik waard ben’ maar dat het er enkel om gaat dat ik iets efficienter of op een andere manier kan doen.

Ik realiseer me en begrijp dat het kunnen bijleren een kans is om mezelf te verrijken en in plaats daarvan heb ik het als een verarming en een nederlaag van mezelf beschouwd.

Ik realiseer me en begrijp dat bijleren hoort bij mijn natuurlijke groei en dat indien ik het proces van bijleren in mezelf probeer te blokkeren dat ik dan mijn eigen groei blokkeer.

Ik realiseer me en begrijp dat het bestaan in groep noodzakelijk meebrengt dat ik groei door het leren van anderen EN dat ik deel met anderen wat ik zelf heb bijgeleerd.

Ik engageer mezelf ertoe om wanneer en als ik mezelf zie gaan in een vorm van ‘defensiviteit’ wanneer ik feedback krijg, mezelf te stoppen en te ademen en mij te realiseren dat ik een programma accedeer gebaseerd op angst en ego – en ik dit eenvoudig kan loslaten door in te zien dat ik het niet alleen niet persoonlijk moet nemen, maar ook dat ik blij kan zijn dat ik een opportuniteit aangeboden krijg om te groeien en mezelf te ‘verrijken’.

http://lite.desteniiprocess.com

Dag 326 - Ik geef je ongelijk

Gebeurtenis: F begint iets te zeggen en ik denk: dit is niet correct. Ik heb een gelegenheid om haar op haar fout te wijzen en gelijk te hebben.

Ik heb achteraf een aantal keywords neergeschreven naar aanleiding van de emoties die ik in mezelf kon voelen. Ik stelde mij de vraag: wat is het precies wat er in me omgaat in het moment dat ik beslis mijn gedachten te volgen en ik de ander ongelijk wil geven?

superioriteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd in een superioriteits-reactie de ander te blokkeren en erop te staan dat ik een punt heb door haar erop te wijzen dat er iets is dat ze over het hoofd ziet of waarin ze ongelijk heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd geobsedeerd te worden door mijn eigen gezichtspunt en haar koste wat koste willen doen toegeven dat ze ongelijk heeft en niet meer willen of kunnen luisteren.

winnen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd de situatie te hebben aangegrepen als een gelegenheid om te winnen en om mij superieur te voelen als een vorm van zelfgratificatie, waarbij het erom gaat dat ik me goed voel over mezelf ipv in staat te zijn werkelijk te luisteren naar wat een ander te zeggen heeft en te begrijpen wat haar gezichtspunt is.

Ik realiseer me en begrijp dat wanneer de angst opkomt ipv de mogelijkheid dat ik iets niet begrijp – ik steeds probeer de ander ongelijk te geven ipv in te zien dat IK NIET HEB BEGREPEN wat de ander heeft willen zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd bang te zijn dat ik dom overkom door iets niet te begrijpen en in plaats van te vragen om meer uitleg en geduldig te zijn met mezelf en de ander, reageer ik in superioriteit en probeer ik de situatie te controleren door gelijk te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd competitief te zijn met F en gelijk willen hebben als een punt van eigenwaarde waarin ik me inbeeld dat ik erkenning zal krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk maken van de vraag of ik al dan niet gelijk heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk te maken van de vraag of ik iets al dan niet onmiddellijk heb begrepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk te maken van de vraag wat ik heb bereikt in mijn leven als symbolen van vervolmaking en volmaaktheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk te maken van mijn blanke huidskleur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk te maken van mijn inkomen en de hoeveelheid geld die ik heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde afhankelijk te maken van het type auto dat ik heb en de prijs van mijn auto

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mijn eigenwaarde putten uit een ander die toegeeft dat ze ongelijk hadden en dat ik gelijk heb.

angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd proberen mijn angst te verbergen en iets niet te begrijpen te definiëren als ‘dom zijn’ en over mezelf te oordelen omdat ik iets niet onmiddellijk begrijp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd verwachtingen ten aanzien van mezelf te hebben waarin ik alles meteen moet begrijpen en als ik iets niet dadelijk begrijp dan ben ik ‘minder dan’ en over mezelf oordeel als ‘dom’ en ‘achterlijk’.

frustratie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd gefrustreerd te zijn omdat ik denk dat ik minder weet dan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd in competitie te zijn met de ander i.v.m. wat ik weet en wat hij/zij weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd kennis te gebruiken om erkenning mee te krijgen ipv een en gelijk te staan aan kennis en deze toe te passen waar het praktisch is op een manier die best is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd kennis te zien al de sleutel tot macht in het systeem en te denken dat hoe meer kennis ik heb hoe meer autoriteit ik zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd kennis te verbinden met autoriteit en superioriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf te hebben gedefinieerd in en door kennis al een instrument om mezelf mee te vergelijken met anderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd kennis te hebben gebruikt als een manier om mezelf waarde te geven en mezelf te vergelijken met anderen – ipv mij te realiseren en te begrijpen dat de enkele waarde van kennis ligt in haar praktische toepasbaarheid.

wraak

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd vast te houden aan mijn gelijk als een punt van ‘wraak’ waarin ik ook eens gelijk wil hebben – ik wil ook eens aan de top staan en winnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd geen eigenwaarde te hebben en niet in staat zijn de luisteren en in plaats daarvan proberen het moment te misbruiken om mijn gelijk te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegelaten en geaccepteerd te realiseren dat het gelijk willen hebben een complete daad van wanhoop is en niets te maken heeft met de context waarin ik verkeer en waarin ik met een ander bezig ben te communiceren.

ik engageer mezelf ertoe om wanneer en als ik mezelf zie gaan in een moment van angst als ‘ik ga vallen’ mezelf te stoppen en ademen en mij t realiseren dat ik heir ben en dat ik perfect in staat ben mezelf te sturen op een manier die respectvol is t.a.v. mezelf en de ander door te vragen om meer toelichting en werkelijk mijn best doen om te begrijpen wat de ander wilt zeggen ipv te komen met verborgen agenda’s en intenties om de ander te doen ‘vallen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd bang te zijn om aan de ander te tonen dat ik iets niet begrijp omdat ik bang ben dat de ander mij hierdoor zal classificeren als ‘minder dan’ of als ‘dom’ of als ‘onwetend’ – ipv mij te realiseren dat ik diegene ben die zo over mij oordeelt en dat de ander in feite daar is om mij te helpen met het begrijpen van de informatie, indien ik maar duidelijk maak dat ik het niet heb begrepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd de communicatie te saboteren door onmiddellijk de veronderstelling te maken dat de ander zich ‘vergist’ – ik zou ook niet willen dat anderen op deze manier naar mijn woorden luisteren! – ipv mij te realiseren dat ik de informatie misschien niet helemaal begrepen heb en dat het aan mij is om mij ervan te verzekeren dat ik de boodschap correct begrepen heb door vragen te stellen.

Ik engageer mezelf ertoe om geduld te hebben met mezelf in het begrijpen van informatie en de nodige vragen te stellen alvorens ik besluit dat ik een boodschap heb begrepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd in een gegeven situatie te antwoorden met kennis en informatie als een wapen waarmee ik plotseling in de ‘tegenaanval ga’ – alsof ik me continu in een staat van oorlog bevind.

Ik engageer mezelf ertoe om de wapens neer te leggen als kennis en informatie en de ander tegemoet te treden met consideratie, begrip en steun. 

Zijn er zaken in jezelf die je wilt veranderen, maar je weet niet hoe? Schrijf je gratis in voor de zelf-help cursus zelf-vergeving (ook in NL). Leer hoe je emotionele problemen en schadelijke gedragspatronen in jezelf kan stoppen zodat je opnieuw met zelf-respect in de wereld kan staan: 
http://lite.desteniiprocess.com Je krijgt ook gratis online ondersteuning van mensen die reeds jaren met succes zelf-vergeving in hun leven hebben toegepast.  

Dag 323 - Reageren met inferioriteit tegenover 'controle'.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een moment van angst en irritatie te hebben gevoeld toen mijn (huidige) baas mij vroeg om bepaalde zaken nog vandaag af te werken, omdat ik dacht: ‘Maar dat weet ik toch – je hebt het recht niet om dat tegen mij te zeggen, je behandelt mij als een klein kind.’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mij behandelt te voelen als een klein kind omdat mijn baas wilt zeker stellen dat ik bepaalde zaken vandaag afwerkte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mij plotseling geïntimideerd te hebben gevoeld omdat hij tegen mij sprak als tegen ‘een slaaf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mij niet te realiseren dat werknemers in de ogen van het systeem/de maatschappijen aanzien worden als hun slaven en het heeft geen zin hiertegen een emotionele reactie te hebben, maar eerder dit te begrijpen en vervolgens te zien hoe ik binnen dit kader navigeer op een manier die respectvol is tov mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een reactie te hebben gehad tegenover mijn baas omdat ik dacht dat hij me niet vertrouwde – ipv mij te realiseren dat hij enkel zijn rol vervulde van verantwoordelijke en hij daarom wilde zeker stellen dat er niets onafgewerkt werd achtergelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd tegenover dit moment van ‘controle’ te hebben gereageerd met inferioriteit – waarin, toen ik antwoorde, er onzekerheid doorklonk in mijn stem; ipv diep te ademen en te kijken naar de woorden die hij gesproken had als informatie, en hem eenvoudig te antwoorden wat ik van plan was met betrekking tot deze taken, namelijk deze vandaag af te werken.

Ik realiseer me en begrijp dat als er mij een vraag gesteld wordt, het dan volledig mijn keuze is om daarop wel of niet emotioneel te reageren, en dat mijn macht erin bestaat enkel te kijken naar de informatie die gesteld wordt, als een onpersoonlijk gegeven, en daarop te antwoorden op een manier die best is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd de vraag te hebben geinterpreteerd als een aanval, ipv mij te realiseren dat de persoon dit ook zegt om mij te helpen. Alles is er om mij te assisteren - indien ik het zo opvat.

Ik engageer mezelf ertoe om wanneer en als ik mezelf zie gaan in een inferioriteitsreactie, omdat mij een vraag gesteld wordt of er mij een commentaar gegeven wordt, en ik zie dat ik snel begin te gaan vanbinnen, dan stop ik en neem ik een diepe adem en zet een stap achteruit in mezelf zodat ik de informatie kan zien voor wat ze is en ik op een neutrale manier kan antwoorden.

Wat ik verder nog zie is dat indien ik met inferioriteit reageer tav controle, dit betekent dat ik mezelf inferieur gemaakt heb aan controle: ik heb controle dus niet in mezelf aanvaard, omdat ik het veroordeel als zijnde 'slecht' en 'misbruik'. Dat is een punt om in een volgende blog naar te kijken.

Zijn er zaken in jezelf die je wilt veranderen, maar je weet niet hoe? Schrijf je gratis in voor de zelf-help cursus zelf-vergeving (ook in NL) en leer hoe je emotionele problemen en schadelijke gedragspatronen in jezelf kan stoppen zodat je opnieuw met zelf-respect in de wereld kan staan: http://lite.desteniiprocess.com Je krijgt ook online ondersteuning van mensen die reeds jaren met succes zelf-vergeving in hun leven hebben toegepast.  

Dag 301 - Zelfvertrouwen in Conversaties

Artwork Marlen Vargas del Razo

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd ongemakkelijk worden wanneer het erop aankomt over persoonlijke zaken te spreken op het werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd mezelf niet te vertrouwen in gezond verstand wanneer ik een conversatie voer, maar ip daarvan een uitspraak te doen die een ander curieus zal maken en zal doen vragen naar meer details.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd te willen stoefen over het feit dat we bepaalde dingen op een bepaalde manier gedaan hebben – en mezelf met argumenten te manipuleren waarom ik dit ter sprake moet brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd te communiceren op basis van energie ipv te converseren op basis van gezond verstand en mezelf te vertrouwen in adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd een idee te hebben over de ander en bijgevolg een idee mbt wat ik wel en niet tegen de ander kan zeggen, ipv mezelf te vertrouwen in het moment gebaseerd op de informatie die in de context aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegelaten en geaccepteerd angst als onzekerheid in mezelf toe te laten tijdens communicatie, ipv te ademen en eenvoudig te communiceren op basis van wat hier is.

Ik engageer mezelf ertoe om wanneer en als ik mezelf zie gaan in onzekerheid tijdens communicatie, mezelf te stoppen en te ademen en mij te baseren op de fysieke werkelijkheid van het moment.

Ik engageer mezelf ertoe om wanneer en als ik mezelf zie zoeken in gedachten naar wat te zeggen, mezelf te stoppen en te ademen, en te zien wat in dat moment relevant is om te zeggen en daarop in te pikken. 

http://lite.desteniiprocess.com